In een donkere ruimte ontvouwt zich een kunstwerk waarbij de grenzen tussen het organische en de technologie vervagen. Twee planten, verbonden door sensoren, vormen het levende hart van de installatie. Hun woordeloze communicatie wordt vertaald via lichtprojecties op hun bladeren.
"De installatie is slechts een canvas waarop de natuur zelf schildert."
Mijn werk is een dialoog tussen wat de natuur geeft en wat de mens maakt. Ik ben opgeleid in de audiovisuele kunst. Door me te richten op minuscule oppervlaktes ontdek ik een universum aan texturen en bewegingen die anders verloren gaan. Het is mijn manier om te zeggen: kijk nauwkeuriger.
Het laat ons zien dat elke grens die we bedenken, ook weer kan vervagen.
— Jeroen SimoniSamenwerking met Rembrandt Jordan · Antwerpen (BE)
Zilver als levende sculptuur.
24–25 mei 2024 · Wijngaard 16 · Antwerpen (BE)
Solo presentatie met de steun van de Stad Antwerpen.
In ontwikkeling · TBA
Site-responsieve doorontwikkeling.
In ontwikkeling · TBA